08.01.2026 - 24.01.2026

the women issues

Feza Güvenal

Feza Güvenal’ın The Women Issues başlıklı sergisi, kadın olma deneyimini tekil bir anlatıdan ziyade çok katmanlı bir içsel yolculuk olarak ele alır. Sanatçı, modern yaşamın yarattığı baskılar, beklentiler ve görünmez yükler karşısında kadının bedeni, belleği ve duygulanımı üzerinde biriken gerilimleri soyut bir dil aracılığıyla görünür kılar.

Güvenal’ın resimleri; gündelik hayatta çoğu zaman silikleştirilen ya da normalize edilen çelişkilere odaklanır: güç ve kırılganlık, dayanıklılık ve bitkinlik, görünür olma arzusu ile geri çekilme ihtiyacı arasındaki salınımlar. Bu karşıtlıklar, tuval üzerinde sakin alanlarla yoğun ve karanlık yüzeylerin bir aradalığında somutlaşırken; renk, estetik bir unsur olmanın ötesine geçerek duygusal yükün, bastırılmış hafızanın ve direnç enerjisinin taşıyıcısına dönüşür.

Sanatçının dışavurumcu dili, kadınların toplumsal roller içinde maruz kaldığı sürekli bir “denge kurma” hâline işaret eder. Güvenal, kaosun ortasında mutlak bir sükûnet arayışından ziyade, bu karmaşayla birlikte var olabilmenin imkânlarını araştırır. Resimler, bir kaçış alanı sunmaktan çok, nefes alınabilecek geçici duraklar yaratır; kadının kendisiyle yeniden temas kurabildiği ve içsel gücünü hatırladığı alanlar olarak okunur.

The Women Issues, kadın meselelerini doğrudan temsil eden figüratif bir anlatıyla sınırlı kalmaksızın ağırlıklı olarak soyut ve duygusal katmanlar üzerinden ilerlerken figüratif okumaya da alan tanır. Seçkiye dahil edilen sınırlı sayıdaki figüratif eserde, zaman, bellek ve duygunun tuvaldeki değişken izleri aracılığıyla kolektif bir kadın deneyimi görünür kılınır. Her katman, yaşanmışlıkların geçiciliğine ve dönüşebilirliğine işaret eder: ne acı ne de direnç sabittir; her biri yeniden şekillenmeye açıktır.

Güvenal’ın pratiğinde umut, idealize edilmiş bir gelecek tahayyülünden değil, geçiciliğin kabulünden doğar. Sergi, kadınların sürekli yeniden başlayan, yeniden kurulan ve yeniden güçlenen varoluşlarına dair sessiz ama kararlı bir görsel anlatı sunarken izleyiciyi kendi içsel gerilimleriyle yüzleşmeye ve bireysel “nefes alanlarını” yeniden düşünmeye davet eder.